‘Gemengde woonwagenwoonwijk Zeist is een utopie’
Mooie woningen zullen er vast verrijzen met het project voor de herinrichting van het woonwagencentrum Beukbergen in Zeist, denkt adviseur Peter van den Bogaert, maar dat er mensen willen wonen is een utopie.
Het woonwagenkamp Beukbergen in de gemeente Zeist moet een gemengde wijk worden met plek voor zowel woonwagenbewoners als andere burgers. ‘Een utopie’, aldus adviseur Peter van den Bogaert.
Van woonwagenwijk naar gewone gemengde wijk
De gemeente Zeist is druk bezig met de herinrichting van de met bijna 200 woonwagens bevolkte wijk Beukbergen. Met woningbouwcorporaties en de woonwagenbewoners is een samenwerkingsovereenkomst getekend. Een belangrijk doel is overdracht van het beheer van de gemeente naar een corporatie. Beukbergen moet een gewone gemengde wijk worden. Op het terrein komen gezinswoningen en seniorenwoningen. Op de site staat dat uit inschrijvingen blijkt dat veel belangstelling is voor de woningen.
Illusie dat mensen daar willen wonen
‘Zou u er willen wonen?’, vraagt adviseur Peter van den Bogaert na de vraag waarom hij denkt dat dit project gedoemd is te mislukken. ‘Als je naast 200 standplaatsen reguliere bebouwing plaatst, dan is het een utopie om te denken dat mensen daar ook willen wonen. Het kunnen hele mooie woningen worden, maar het is een illusie dat mensen daar bij de woonwagenbewoners gaan wonen.’
Snel geïntimideerd
Volgens Van den Bogaert, die eerder projectleider was van het project Vinkenslag in Maastricht, laat de praktijk zien dat gewone burgers niet worden toegelaten in zo’n wijk. ‘Het is anders dan in een gewone woonwijk. De integratie zal niet lukken. Hoe groter de gemeenschap, des te minder snel zullen andere burgers er kunnen integreren. Als eenling in een dergelijke wijk voel je je er al snel geïntimideerd.’
Alleen stenen helpt niet
Het gaat er natuurlijk ook om hoe je het als gemeente verpakt, stelt Van den Bogaert. ‘Als je wilt dat het slaagt, moet je tegelijkertijd een sociaal maatschappelijk traject uitzetten. Alleen stenen helpt niet. Leiden en Nijmegen zijn daar ook voorbeelden van. Daar zitten alleen woonwagenbewoners.’
Slagingskans kleiner als bewoners bepalen
Volgens Van den Bogaert is de slagingskans kleiner, zolang bewoners nog altijd zelf bepalen wie er in hun wijk komen wonen. ‘Je krijgt direct huisbezoek. En als je alleen even je neus laat zien, krijg je alvast een “welkomstwoord”. Dat de gemeente alle vertrouwen heeft in het project kan hij nog wel begrijpen als hij het verloop ziet. ‘Maar straks in de praktijk werkt het niet. Ik heb daar geen vertrouwen in.’
Juist kleine standplaatsen in gewone wijk
Je moet zoiets niet grootschalig doen, maar kleinschalig, legt hij uit. ‘Bijvoorbeeld met zes standplaatsen in een gewone wijk. Dat is de omgekeerde wereld, maar dan raken deze bewoners wel gemakkelijker geïncorporeerd.’ Een andere optie is verkleinen of uitspreiden. ‘Maar Zeist is niet in de positie om zestien locaties neer te zetten. Daar is de ruimte niet voor. En bij ieder nieuwbouwproject krijg je weer te maken met de nimby-reactie.’
De gemeente Zeist is om een reactie gevraagd, maar gaf deze dinsdag niet.
Een aantal raadsleden, drie leden van het college en zo'n veertig beleidsambtenaren van de gemeente Zeist hebben schiftelijk laten vastleggen dat ze in de gemengde woonwagenwoonwijk willen wonen. Toch ? Of toch maar niet ? Of .................