Burgemeester Femke Halsema onderzoekt of repatriëring van daklozen op grotere schaal kan worden ingezet om de groeiende overlast van crackgebruik in de stad terug te dringen. Dat meldt Het Parool. Het aantal teruggekeerde daklozen stijgt al vijf jaar. De Regenboog Groep en welzijnsorganisatie Per Mens repatrieerden in 2025 gezamenlijk 532 mensen, voornamelijk naar Midden- en Oost-Europa. De Regenboog Groep nam daarvan 313 gevallen voor haar rekening. In 2021 ging het nog om 168 personen; in 2023 waren dat er 277. Onder de gerepatrieerden bevonden zich dertig tot veertig crackverslaafden.
Amsterdam stuurt vaker dakloze crackgebruikers terug
Amsterdam stuurt steeds vaker dakloze EU-burgers met verslavings- en psychische problemen terug naar hun land van herkomst.
Hardnekkig probleem
Volgens hulpverleners vormt juist die groep een hardnekkig probleem. Crackgebruik is de afgelopen jaren zichtbaarder geworden in de stad, onder meer in het Amsterdamse Noorderpark en rond de gebruikersbus in Amsterdam-Oost, waar inmiddels 90 procent van de bezoekers crack gebruikt. Het Trimbos-instituut constateerde na onderzoek onder ruim vijfhonderd gebruikers een toename van het gebruik van deze drug. Verslavingsdeskundigen wijzen erop dat crack sterk verslavend is en moeilijk behandelbaar.
De meeste gerepatrieerde daklozen zijn mannen tussen de 30 en 50 jaar. Polen en Roemenië voeren de lijst aan, gevolgd door Duitsland en Hongarije. Volgens veldwerkers komen zij veelal naar Amsterdam vanwege de inkomstenmogelijkheden in de stad. Bedelen, statiegeld inzamelen en informeel werk leveren hier meer op dan in het land van herkomst.
Motiveren en verleiden
Repatriëring gebeurt in principe vrijwillig. EU-burgers kunnen niet gedwongen worden uitgezet, tenzij zij strafbare feiten plegen en via het strafrecht worden verwijderd. Hulporganisaties spreken daarom van motiveren en verleiden. Voor vertrek volgt soms eerst detoxbehandeling. In het land van herkomst wordt opvang geregeld bij familie, partnerorganisaties of zorginstellingen. Ongeveer tachtig procent keert volgens schattingen niet terug, al geldt dat minder voor zware crackverslaafden.
Critici wijzen erop dat terugkeer vaak tijdelijk is, omdat werk, huisvesting en zorg in het thuisland ontbreken. Ondertussen onderzoekt de gemeente ook andere maatregelen, zoals het verstrekken van medische crack op voorschrift, om gebruikers te stabiliseren en de overlast op straat te beperken.
Plaats als eerste een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.